Yolculuk ve Yolcu

İnsan kendini benzersiz bir mucize sanır. Dünyada tek ve özgün olan kendisidir. Narsistliğin tepe noktası gibi görünse de adeta tüm evren onu buna inandırmak için didinmektedir. Senden bir tane daha yok bu koca evrende. Seni kendini beğenmiş toz tanesi seni. Ama gerçek bu işte. Bu toz tanesinden bir tane daha yok ve sen yok olduğunda da bir daha var olmayacaksın. Ama elde olanla ortaya çıkacak yeni bir şeyler hep olacak.

VITRIOL

VITRIOL: Visita Interiora Terræ Rectificando Invenies Occultum Lapidem

Dünyanın derinliklerini (içini) ziyaret et, damıtırken (arıtırken) gizli taşı (felsefe taşı’nı) bulacaksın.

Biraz simyacılardan biraz da benzeri ezoterik öğretilerden kalan bir sembolik sözdür. Ne söylediğinden çok derin manası kafaları çalıştırmak için altında pek çok şey gizler.

Hakikatin Peşinde

Şiir yazıp, yapay zeka ile beste yapmayı sevdim. Yazdıklarım iyi oluyor mu bilmiyorum ama kendimce bir tür cahil cesareti ile sürdürüyorum. Bu arada yapay zeka kavramı doğru gelmiyor bana. Zeka bence organik bir olgu. Zamanla değişebilir diye düşünüyorum. Zira düğmesine basınca kapanan bir alet bu. Evdeki televizyondan, tost makinesinden farklı değil. Peki bu farkı ne yaratabilir?

Aydınlanma ve Biz

Dostum Berk Yüksel güzel bir yazı yayınlamış blogunda "Aydınlanma Nedir?" Okuyunca yazma isteği uyandırdı, ben de yazdım.

İnsan kendinin farkına vardığı andan itibaren uygarlık oluşturmaya başlamıştır. Geçmişteki imkansızlıklar bu süreci uzatmış, kimi zaman da yeniden başlamak gerekmiştir. İstilalar, bazen de doğa, uygarlığın ilerlemesini durdurmuştur. Aydınlanma da bu duraklama ve yeniden başlamalar yüzünden yamalı bohça gibi olmuştur.