Bu aralar "Kavanozdaki Beyin" benzetmesi aklıma çok geliyor. Hepimiz aslında dünyadan olabildiğince yalıtılmış birer beyiniz. Bir takım duyu organlarından aldığımız elektrik sinyalleri ile yeniden oluşturduğumuz bir simülasyon içerisinde yüzüp gidiyoruz. Kimimiz normal boyutlarda, kimimiz de belki normal boyutta ama işlevi küçük kalıyor.
Yapay zeka koltuk değneğim gibi. Gerçekte yapamayacağım işlerin üstesinden gelmeme yarıyor. Hayatımızda yeni olabilir ama aslında insanlık alet kullanıp, yaptıklarını kayıt altına alabilmesi sayesinde uygarlaştı. Çevremde yapay zeka hakkında konuşup kullanamayanlar olmasına şaşırıyorum. Oysa eskiden yaptığı tercümeler ile kafa bulup eğlendiğimiz Google Translate'in geldiği hale bakın. Resim, video, sunum, müzik, konferans, yemek tarifi, bilgisayar programları üretme ve benzeri konularda gerçekten süper insan gibi davranabilmemize imkan sağlıyor. Tek üzüntüm Türkiye'de bu konuda yapılmayan yatırımlar. Pek çok alanda olduğu gibi yapay zeka ile ilgili yatırım yapılmaması üzücü.
Promosyon sanki bir tür madde bağımlılığı gibi. Pek bir işimize yaramıyor ama almak istiyoruz. Fuarlarda broşür, hediyelik öteberi toplamak da böyle gibi. Elinize geçirdiğiniz bir torbaya olur olmadık tonla broşür belki bir iki kalem kartvizitler gibi tonla çöpü doldurmak garip değil mi? Fuardan eli boş dönmüş olmuyorsunuz, satılan teknolojik ürünleri alamasanız da eliniz boş dönmüyorsunuz.
-Cover.jpg)
Şiir yazmak ve ben? Hadi şarkı sözü diyelim sadece. Yoksa ister istemez kendimi dandik gazetelerin sizden gelen şiirler köşesine yazan 70'lik amcalar gibi hissediyorum. Şen şakrak bir şarkı yaptım ama hikayesi çok farklı.
Öncelikle 1980'li yıllarda lise Edebiyat derslerim geldi aklıma. Nedense bizlere Türk edebiyatçıların şiirlerini açıklatırlardı. Yahu şiir açıklanır mı hiç? Açıklansa geriye şiir mi kalır? Yazarı açıkça anlaşılmasını istese hikaye yazardı. Şiir yazarın anlattıklarından kaptıklarınızdır. Aksi halde o şiirler okunmaz, kendi şiirinizi kendiniz yazıp okurdunuz.
O Mahur Beste Çalar / Müjganla Ben Ağlaşırız dediğinde şair, ilk duyan anlasın diye mi dökmüştür içini satırlara? (Bu şiiri okutmadılar tabi edebiyat derslerinde, neyse). Merak eden ne olduğunu araştırıp öğrenir.
Her yaz yanan ormanlar ve onları söndüremeyişimiz çok acı öyle değil mi? Özellikle bir kaç sene önce Marmaris'te yaşanan büyük orman yangınları sırasında ve 3 gün sonraya kadar Datça'da üzerimize gökten kül yağmıştı. Aynı kar gibi ama elinize aldığınızda siyah, yürek yakan bir iz bırakırdı. Şimdi yine yaz ve ormanlar yine yanıyor. Yanmış ormanları olay anında izlemek gerçekten çok ama çok üzücü. Ardından kalan yanmış külleşmiş ağaçları daha sonra görmek te gerçekten zor. Buralarda kaç sene önce gerçekleşmiş yangınların izleri hala görülebiliyor. Sanki kül olmuş kibritten cesetler gibi tepeler dolusu şanssız ağaç kalıntısı var. O kadar zor ve uzun sürede yetişiyorlar ki kayıp çok ama çok büyük.
Bu konu ile ilgili şarkı sözü yazdım. Suno AI kullandım. Suno AI artık kullanıcının isteklerini daha doğru olarak şarkı üretiyor. Şu betimleme ile şarkıyı yapmasını istedim.
"Senfonik slow metal şarkı rüzgar çanlarının hafif çalkantısı ile başlar. Ardından Overdrive Elektro Gitar bir 15 saniyelik bir solo yapar davul atağı ile parça başlar. Üzüntülü metal ezgileri ile vokalleri bir koro tarafından söylenen şarkı ortasında yine hüzünlü gitar solosu olsun. Şarkı orkestranın kemanlar ve üflemeli çalgılarının yanında gitar ve davulun solosu ile sona erer."
Solistin kadın ya da erkek olmasını ve şarkı türünün ayarlarını ayrı ayrı yaptım.
Videoyu kısmen stok videolar kısmen de yapay zekaya yaptırdığım videolar ile oluşturdum.
Şarkı sözleri konusunda çok iyi olmadığımı biliyorum ama duygularımı yansıttığını söyleyebilirim. Şarkı sözleri şöyle:
Kül Yağar Gökten
Böyle havada kar mı yağar?
Göklerden yağan beyaz taneler de ne,
Bunlar yanmış ağaçların ruhudur.
Kara bir iz bırakır yüreğimizde.
Kül yağar gökten o afet zamanı
Yananı söndürmek zor ama
Asıl zor olan hiç yanmadan
Önlemek hasarı
Yurdumun ciğerleri yanıyor her yaz.
Sıcaktan kavrulan ağaçları yakmak için
Yetiyor küçük bir umursamazlık
Yanan ağaçlar kül olup bitiyor
Yılların emeği yitip gidiyor
(Gidiyor, bitiyor, bitiyor, gidiyor)
Sadece orman yandı diye düşünme
Oradaki tek canlılar ağaçlar değil
Yanan orman hayvanları ve...
Yanan ülkenin geleceği
Ne yakıyor o ormanı?
Küçük bir kıvılcım mı
Atılmış bir su şişesi mi?
Yoksa sönmemiş bir izmarit mi?
Ne? ne, ne, ne?
Ne yakıyor o ormanı?
Ne?
Yurdumun ciğerleri yanıyor her yaz.
Sıcaktan kavrulan ağaçları yakmak için
Küçük bir umursamazlık yetiyor
Yanan ağaçlar kül olup bitiyor
Yılların emeği yitip gidiyor
(Gidiyor, bitiyor, bitiyor, gidiyor)
İster Umursamazlık de buna,
Ya da kötü niyet...
Bu ne? Her yaz aynı terane
Olmuş yurdumun ciğerleri külden virane
Ne? ne, ne, ne?
Ne yakıyor o ormanı?
Ne? Neeeeeeeee?
Yazın en sıcak zamanı. Temmuz devrilip, Ağustos yönetimi ele almış. Evin içi direkt güneş aldığından "yanıyür". Telaşla FT8 yapan ...
