soundcloud.com Nedir?

Hem yeni medya sitesi olup hem de bununla birlikte ses kayıtları için bulut depolama hizmetini sunan ilginç bir yapı ortaya koymasıyla soundcloud.com endüstriye örnek olacak bir sistemi başarıyla sürdürüyor. Ses ve müzik kayıtlarınızı saklamak, paylaşmak, kullanıcılardan yorumlar almak için güzel bir sosyal ortam.

Merhaba,

Soundcloud ses kayıtlarını depolayıp, kullanıcıların dinlemesi için sunan bir Yeni Medya sitesi. Bir tür İnternet kayıt ortamı. Elinizdeki kayıdı yüklemek için tek yapmanız gereken sisteme kaydolup upload butonuna basmak. Soundcloud sizi yönlendirerek gerisini hallediyor. Ancak Türkçe dil desteği yok.

Müzik yanında, ses kayıtları da bu sitede bulundurulabiliyor. Dolayısıyla, bu site sayesinde bir tür Yeni Medya Radyosu yayını yapmanız mümkün. Farkı, dinleyicilerin ya da sosyal medya tabiriyle "takipçilerinizin" istedikleri zaman, istedikleri yayınınıza ulaşabiliyor olmalarında. Bu bağlamda bir tür podcast yayını yapmanızı ya da dinlemenizi mümkün kılıyor.

Soundcloud'da yayınlanan sesler ya da müzik parçaları görsellik açısından ilginç bir yaklaşımla sunuluyor. Ses kaydı bir ses izi şeridi olarak görünüyor. Ses çalınırken izin üzerinde renk değişimi ile o anda çalınan bölge belli ediliyor. Dinleyiciler bu ses izinin istedikleri yerine tıklayarak yorumlarını bırakabiliyorlar. Yayınlarınız ile ilgili detaylı istatistikleri görmeniz de mümkün.

Soundcloud'da ağırlık müzik üzerine. Amatör, profesyonel müzisyenler kayıtlarını buraya yükleyebiliyorlar. Aynı zamanda bilinen müzik parçalarının da farklı "mix"leri, "mashup"ları, hatta kimi zaman ünlü müzisyenlerin kendi yükledikleri albümleri bile dinlenebiliyor.

Sesleri dinlerken beğenmek, paylaşmak kendi beğenilerinize uygun şekilde bir kategoriye eklemek mümkün. Eğer dilerseniz sesleri bir başka sosyal medya sitesinde yeniden paylaşmak, blogunuza gömmek de mümkün.

Ses kaydı illa müzik olacak diye bir ısrar da yok. İster, oturup bir hikayenizi okuyun, ister bir röportajı yayınlayın. Limitiniz hayal edebildiğiniz kadar.

Eğer sesi yükleyen kişi izin vermişse bu sesi ya da müzik parçasını siteden indirip, uygun bir mp3 player veya benzeri ile daha sonra dinlemek de mümkün. Aynı şekilde, eğer yüklediğiniz müzik parçalarının indirilebilir olmasını isterseniz o da mümkün.

Dilerseniz, diğer kullanıcıları takip edebiliyorsunuz. Soundcloud içerisinde gruplar da var. Böylece ilginizi çeken konularda benzer kullanıcılar ile aynı gruplara dahil olarak oradaki paylaşımları izleyebiliyorsunuz.

Bir yeni medya sitesi için alışılmış ve artık standartlaşmış özellikler sunuluyor. Bunlara ek olarak; dilerseniz kayıtlarınızı bulut depo üzerinde saklama hizmeti olarak da kullanabiliyorsunuz.

1 saate kadar ya da 100 kayıta kadar yüklediğiniz sesler için bir ödeme yapmanız gerekmiyor. Eğer daha fazla yere ihtiyaç duyarsanız 4 saatlik alan için ayda 3 euro veya yıllık 29 euro ödemeniz gerekiyor. Sınırsız alan için ise aylık 9 euro veya yıllık 99 euro ödemeniz lazım.

Gelir modeline gelene kadar gayet güzel olan yapısı var. Yıllarca burada bulunduracağınız içeriğin amatörler için ciddi bir maliyet oluşturması söz konusu. Ancak benzerlerine göre oldukça kaliteli ve üstün özellikler sunan bir sistemin reklam desteksiz böyle bir hizmeti sürdürmesi başka türlü pek mümkün görünmüyor.

Yakında, İnternet devlerinden biri tarafından astronomik bir bedelle satın alınırsa hiç şaşırmam. Böyle bir durumda belki gelir modeli değişebilir.

Sırf başka hiç bir yerde bulamayacağınız müzik parçaları veya ses kayıtlarını dinlemek için bile kullanabileceğiniz, güzel de bir arama makinesi bulunan, bu bulut sosyal medya hizmetini tavsiye ederim. En azından bir deneyin.

Müzikle dolu, güzel günler dilerim.

Bulut Veri Depolama Teknolojisi Cebinizi Koruyor

 

Teknoloji gelişip, günden güne daha kolay ulaşılabilir oldukça, hayatımız giderek kolaylaşıyor. Bulut depolama çözümleri sayesinde verilerimizi güvenli bir şekilde saklamak geçmişte bir hayalken, artık giderek alıştığımız bir gerçek haline dönüşüyor. Üstelik, veri depolamak için katlandığımız maliyet de giderek azalıyor.

Merhaba,

Hiç bir şey durup dururken icat edilmiyor. Yenilikler, genellikle adım adım eskilerini yapmak için gereken bilginin üzerine eklenerek ortaya çıkartılıyor. Tıpkı tuğlalardan bir duvar örmek gibi. Tuğlalar birer birer üst üste konulup, aralarına onları bir arada tutan harç eklenip, duvar oluşturuluyor.

Bilgi birikimi de bu şekilde büyüyor. Binlerce yıldır ürettiğimiz bilgi, birbirinin üzerine eklenerek hayatımızı kolaylaştırıyor. Bilişim teknolojisi de bu yaklaşım için bir istisna değil.

Görsel http://itlaw.wikia.com/wiki/Punched_card adresinden alınmıştır.

Depolama, bilişim teknolojisinde önemli bir konudur. Bilgiyi işlemek için hafızaya ihtiyacınız vardır. Ancak o anda işinize yaramayan ama daha sonra lazım olacak bilgileri saklamak için de bir veri deponuz olması gerekir. Kısmen bizlerin kısa dönemli ve uzun dönemli hafıza yapımıza benzer bu durum.

Veri depolamak için çok çeşitli yöntemler yıllar boyunca denendi ve gelişti. İlk depolama ortamlarından biri punch card (delikli kart) denilen bir kartondu. Veri depolamak için kartonun üzerine belli delikler bir makine aracılıyla açılır, daha sonra bu delikler okutulduğunda veri yeniden kullanılabilirdi. Her bir kart 960 bit bilgi depolayabiliyordu. Dolayısıyla bir çalışmanızı bu kartlara deldiğinizde en basit program bile bir tomar kart kaplıyordu. Şaka olsun diye arkadaşınızın elinizdeki kartlara vurup yere düşürmesi, günlerce çalışıp yazdığınız bir programın ve hesaplamaların sonsuza kadar kaybolması anlamına gelebiliyordu. Çünkü kartları aynı sıraya sokamadınız mı, bir daha o verilere ulaşmanız mümkün değildi.

Görsel http://www.sihirlitur.com/nostalji/unutulanlar/sigara.html adresinden alınmıştır.

Delikli kartla çoğumuz ilk defa pazar filelerini taşırken el kesmesin diye kullandığımız taşıma askılarının tutacak yerine sarılmış sarı kartonu açtığımızda karşılaştık. Bu da sanırım teknolojik atıkların yeniden kullanımına ilginç bir örnek olarak anılarımızda kaldı.

Görsel http://www.smartcompany.com.au/get-out-of-my-way/053529-15-things-you-re-unlikely-to-see-in-2013-9.html adresinden alınmıştır.

Delikli Kart aslında bilgisayarlardan önce dokuma tezgahlarında kullanıldı. Aynı deseni yeniden gerçekleştirmek ve hatasız dokumalar oluşturmak ancak her deseni hatırlayacak delikli karton şeritler ile mümkün olmuştu. Son derece karmaşık mekanik bilgisayarlar 18. yüzyılın başlarından 20. yüzyılın sonlarına kadar (1725-1975) desenleri delikli karton şeritler üzerinde kayıtlı tuttu. 1970-80'li yıllarda teleks mesajlarımızı da benzer delikli şeritlerde sakladık. Manyetik ortamlar görevi devralıncaya kadar böyle sürdü gitti.

Manyetik ortamlar bir yandan küçülüp, diğer yandan kapasitelerini artırdılar. Günümüze kadar bu durum sürdü. Manyetik şerit bantlar, compact kaset teypler, Floppy diskler, sabit diskler verileri depolayan medya oldu. Halen de bu durum kısmen devam ediyor. Arada ortaya çıkan optik depolama çözümleri de hem müzik ve film dünyasını hem de bilgisayar teknolojisini yeniden şekillendirdi. Günümüzde silikon esaslı devreler depo alanı olarak yükselen yeni değer gibi görünüyor. Hepimizin cebindeki akıllı telefonların depo hafızaları, usb hafızalar, ssd denilen bilgisayar depolama aygıtları bu yeni ortama örnek verilebilir.

Akıllı taşınabilir cihazların çoğalması ve İnternet erişim hızlarının artıp, bağlantı maliyetlerinin azalması yeni bir yaklaşımı kuvvetlendirdi. Verilerimizi kendi fiziksel ortamlarımıza depolamak yerine bulut bilişim çözümlerine yönelmek. Kendine göre bazı olumsuz yanları var bu sistemlerin. Örneğin verilerinizin başkalarının eline geçmesi halinde oluşabilecek istenmeyen durumlar gibi. Verilerinizi elinizin altında değil de yeri kim bilir nerede olan bir veri merkezinde depolanması gibi. Ancak işlevsellik kimi zaman böyle olumsuzlukların önüne geçebiliyor.

Öncelikle, akıllı cihazların artması ile tarihin hiç bir döneminde olmadığı kadar çok fotoğraf ve film birikimi ortaya çıkmaya başladı. Bunların bulut bilişim depolarında depolanması nispeten hassas verilerle göre daha kabul edilebilir bir durum. Üstelik paylaşılmaları durumunda gelen ziyaretçiler nedeniyle bir sosyal medya unsuru olarak da karşımıza çıkıyorlar. İçeriğin takip edilmesi ve izlenmesi ise reklam verenler için de güzel bir ortam olması anlamına geliyor. İşte bu nedenle İnternet devleri resim ve film içeriği oluşturan ve yükleyen kullanıcıları çok seviyorlar. Onlar için çeşit çeşit imkanlar sunuyorlar. Örneğin Google ve Yahoo fotoğraflar için sınırsız depo alanı sunuyor. Sadece bu kadarla da kalmayıp, pek çok çevrim içi aracı da sağlıyorlar. Fotoğrafları düzenlemek, değiştirmek, kırpmak gibi pek çok temel fonksiyonun yanında gelişmiş fotoğraf işleme imkanları da mevcut. Bir yandan kullanıcılara neredeyse sınırsız depolama alanı sağlanırken yaratılan trafikten de reklam gösterimleri sayesinde gelir elde ediliyor. Böylece çalışanların ücretleri, donanım masrafları, veri merkezlerinin yeri için yapılan masraflar ve kar beklentisi karşılanıyor. Bu şirketler küresel ekonominin en büyük reklam şirketleri haline geldilerse, bu işin yapılan yatırımın karşılığını verdiğini söylemek mümkün sanırım.

İnternet erişim hızları ve mobil akıllı cihazlarımızın erişim maliyetleri düştükçe giderek daha fazla verilerimizi bulut veri depolarında tutacağız. Bu nedenle yüksek veri depolama ihtiyacı olmayan akıllı cihazlarımız da daha düşük maliyetlerle üretilebilecekler. Durum bir tür kazan - kazan (win - win) yaklaşımı olarak değerlendirilebilir.

Veri güvenliğine yönelik çözümler de geliştikçe, bulut depolamanın daha çok tercih edilebilir, depolama medyalarının bu işi profesyonelce yapanların veri tarlalarında olmasından dolayı depolama kapasitelerinin harcanmayıp, optimum kullanılabileceği, dolayısıyla daha çevreci olacağı düşünülebilir. Tabi yine de hassas veriler için elimizde bir miktar depolama medyası bulundurmak akıllıca olabilir.

İyi günler dilerim.

Geldiler...

10 sene önce, sadece 116 ışık yılı öteden ulaştığı belirlenen akıllı varlık belirtisi tüm gezegende merak ve heyecan dalgasının yayılmasına neden olmuştu.

Yıllardan beri yakınlarda ya da, uzaklarda akıllı bir canlı izine rastlamak için yapılan araştırmalar ilk defa dişe dokunur bir sonuç vermişti.

Yıllar geçtikçe aynı kaynaktan alınan sinyaller sayıca arttı ve kompleksleşti. Başlarda ne oldukları konusunda yapılan tartışmalar zamanla bilim çevrelerinin, sinyallerin anlaşılabilir dizilimlerden oluştuğunu çözmeleriyle sona erip, gelen sinyallerin ne olduğu üzerine yoğunlaşıldı. 10 yıl bir çırpıda geçti. Artık gelen sinyallerin akıllı canlıların haberleşmeleri olduğu konusunda kimsenin kuşkusu kalmamıştı.

Zaman içerisinde gelen sinyallerin 26 harf ve 10 sayıdan oluşan veri çorbası olduğunu çözen veri işleyici makineler yıllardır gelen sinyallerin şifresini çözmeyi başaramamıştı. Ancak rakamların işin içerisine girmiş olması matematik bilgisine sahip bu akıllı canlıları daha da ilginç bir hale getiriyordu.

Uzayda bilinmez bir noktaya yolculuk etmek için tüm nedenler yerlerine oturmuştu. Gölge birlikteliği gereken kaynakları ayırdı ve zaman-uzay katlayıcı köpük için gereken enerji hesapları yapıldı. Önce güneşin etrafında bir hızlanma ve arkasından sapan etkisiyle erişilecek değme noktası kaynak verilerin ulaştığı 126 ışık yılı uzaktaki akıllı canlıların bulunduğu yere erişim için yeterli olacaktı.

33 gölge bilim uzmanından oluşan ekip, hazırlıklar tamamlandığı anda yolculuklarına başladılar. Hedefleri Dünyamızdı.

Hızlı bir güneş turundan sonra fırlatıldıkları noktadan kolayca güneş sistemimizin yakın bir bölgesine düştüler. Dünyaya ulaşmaları ise bir kaç saatlerini aldı.

Değişik bir gezegen ile karşılaştılar. Sinyaller çıldırmış gibi artmıştı. Gezegenler arası 126 ışık yılı mesafe vardı. Dünyadaki akıllı canlıların bu kadar kısa bir süre içerisinde gösterdikleri gelişme olağanüstüydü.

Dünya yüzeyine ulaştıklarında bir kaç ay kadar akıllı canlıları aradılar.

Tüm çabalarına rağmen hiç bir sonuca ulaşamadılar. Sinyaller hiç olmadığı kadar güçlü olduğu halde bir tek hayat formu bile olmayan ya da bulunamayan bir gezegen.

Çok geçmeden içlerinden biri bilmeceyi çözdü.

Geldikleri gezegende var olan akıllı yaşam formları gölge uzmanların bildikleri alıştıkları boyuttan farklı bilinmeyen başka bir yerdeydi. Yani akıllı canlılarla aynı anda aynı yerde olsalar da birarada olamıyorlardı. Dolayısıyla varlıklarından emin de olsalar, bu akıllı canlılarla iletişim kurmaları ya da tek taraflı ulaşan sinyallerine cevap vermelerinin mümkün olmadığını, hatta onları ve yaşadıkları yeri, onlar gibi göremediklerini ve algılayamadıklarını kavramaları kısa sürdü. Farkındalık için gelinen 126 ışık yılı kadar yol ve beklenmedik bir karşılaşma.

Geldiler. Dünyadaki akıllı canlılar onları hiç fark etmedi.

Yutardağ

Yanardağın öfkesi dinmiyordu.

Yer sarsıntıları, yığma binaları yerinden oynatıyor, kimi zaman ise şiddetli bir deprem ayakta zor duran bu ilkel yapıları tamamen yıkıveriyordu. Öylece bırakıyorlardı o yapıları altında kalanların mezarı oluyordu eski evleri.

Tanrılara adanmış tapınaklar bile zaman zaman şiddetli sarsıntılarda kısmen hasar görüyordu.

Kutsal adam durmadan dua ediyor ama bir türlü neden kızdığı belli olmayan yanardağın hiddeti sona ermiyordu.

Tapınakta tanrılara adanan en güzel yiyecekler eski zamanlardan bu yana onları korumuştu. Ancak artık hiç bir adak üzerlerine günlerdir yağan külleri durdurmuyordu. Toplu yakarışlar artık ayinlerin vazgeçilmezi haline gelmişti.

Kutsal adam kendisine malum olanı inananları ile paylaştı.

Adakları kraterin ağzına götürüp sunmak sorunlarını çözüp dağı sakinleştirecekti. Ama olmadı. Aksine daha bir hiddetlenen dağ günlerini de geceye çeviriyordu.

Kimsenin aklına oradan kaçıp gitmek gelmedi. Umutları olan kutsal adamın ne diyeceğini beklediler sadece. O ise kafasında duyduğu seslerin yorumunu yapmaya çalışıyordu sadece. "O'na ancak istediğini verdiğinde sizi bağışlayacak!". İyi ama ne istiyordu bu tanrılar?

Erzak, öteberi ile hiddeti sonlandırmak mümkün olmadı. Ona en güçlü besi hayvanını sunup kurtulmak makul bir seçenek gibi geliyordu. Denediler...

Bir kaç gün sonra ne sarsıntılardan ne de püsküren dumandan eser kalmadı. Sadece ince bir duman tütmeye devam ediyordu en tepedeki. Bu zaten alışık oldukları bir durumdu.

Böylece tanrıların nasıl memnun edileceğini kavradılar.

İzleyen yıllarda, belki de peşin adaklar ile olası tehlikelere karşı kendilerini güvende hissedeceklerdi.

Deneyimleyerek bu ritüelin tıkır tıkır işleyeceğine inandılar. Zamanla adaklar değişti. Kimi zaman başka bir değerli hayvanı sundular tanrıların dünyadaki gücünü temsil eden yüce dağa. Kimi zaman daha çok işe yarayan yeni yetme bir kız ya da oğlan çocuğunu. Birimizin kutsal bir amaçla yok olması, diğerlerinin yaşaması anlamına geliyorsa, bunun kabul edilebilirliği daha fazlaydı.

O bölgeyi terk edip, güvenli bir yere yerleşmeyi akıl etmek on binlerce yıllarına ve yok olup giden binlerce insanlarına mâl oldu. Bir kaç yüz yıl sonra ise geçmişlerini hatırlamıyorlardı bile. Ama her sene evlerini, hayvanlarını, dostlarını önüne katıp götüren sel felaketinin kim bilir hangi tanrının gazabı olduğunu düşünen bir kutsal adamları hep onlar adına en iyisini bulup çıkaracaktı nasıl olsa.