Bu aralar "Kavanozdaki Beyin" benzetmesi aklıma çok geliyor. Hepimiz aslında dünyadan olabildiğince yalıtılmış birer beyiniz. Bir takım duyu organlarından aldığımız elektrik sinyalleri ile yeniden oluşturduğumuz bir simülasyon içerisinde yüzüp gidiyoruz. Kimimiz normal boyutlarda, kimimiz de belki normal boyutta ama işlevi küçük kalıyor.
Yapay zeka koltuk değneğim gibi. Gerçekte yapamayacağım işlerin üstesinden gelmeme yarıyor. Hayatımızda yeni olabilir ama aslında insanlık alet kullanıp, yaptıklarını kayıt altına alabilmesi sayesinde uygarlaştı. Çevremde yapay zeka hakkında konuşup kullanamayanlar olmasına şaşırıyorum. Oysa eskiden yaptığı tercümeler ile kafa bulup eğlendiğimiz Google Translate'in geldiği hale bakın. Resim, video, sunum, müzik, konferans, yemek tarifi, bilgisayar programları üretme ve benzeri konularda gerçekten süper insan gibi davranabilmemize imkan sağlıyor. Tek üzüntüm Türkiye'de bu konuda yapılmayan yatırımlar. Pek çok alanda olduğu gibi yapay zeka ile ilgili yatırım yapılmaması üzücü.
Promosyon sanki bir tür madde bağımlılığı gibi. Pek bir işimize yaramıyor ama almak istiyoruz. Fuarlarda broşür, hediyelik öteberi toplamak da böyle gibi. Elinize geçirdiğiniz bir torbaya olur olmadık tonla broşür belki bir iki kalem kartvizitler gibi tonla çöpü doldurmak garip değil mi? Fuardan eli boş dönmüş olmuyorsunuz, satılan teknolojik ürünleri alamasanız da eliniz boş dönmüyorsunuz.
-Cover.jpg)
Şiir yazmak ve ben? Hadi şarkı sözü diyelim sadece. Yoksa ister istemez kendimi dandik gazetelerin sizden gelen şiirler köşesine yazan 70'lik amcalar gibi hissediyorum. Şen şakrak bir şarkı yaptım ama hikayesi çok farklı.
Öncelikle 1980'li yıllarda lise Edebiyat derslerim geldi aklıma. Nedense bizlere Türk edebiyatçıların şiirlerini açıklatırlardı. Yahu şiir açıklanır mı hiç? Açıklansa geriye şiir mi kalır? Yazarı açıkça anlaşılmasını istese hikaye yazardı. Şiir yazarın anlattıklarından kaptıklarınızdır. Aksi halde o şiirler okunmaz, kendi şiirinizi kendiniz yazıp okurdunuz.
O Mahur Beste Çalar / Müjganla Ben Ağlaşırız dediğinde şair, ilk duyan anlasın diye mi dökmüştür içini satırlara? (Bu şiiri okutmadılar tabi edebiyat derslerinde, neyse). Merak eden ne olduğunu araştırıp öğrenir.
Bu aralar "Kavanozdaki Beyin" benzetmesi aklıma çok geliyor. Hepimiz aslında dünyadan olabildiğince yalıtılmış birer beyiniz. Bir ...
