tag:blogger.com,1999:blog-8161723575526046722.post1301174087428420366..comments2008-10-14T06:13:36.173+02:00Burçak Çubukçunoreply@blogger.comBlogger1125tag:blogger.com,1999:blog-8161723575526046722.post-46513910305890832342008-10-14T00:47:00.000+02:002008-10-14T00:47:00.000+02:00Yazını okuduğumda düne ait anlattıkların beni 1970-71 yıllarına sürükledi. Anıt Kabir'e bakan, şimdiki Başkent Hastanesi civarlarında yaşıtımız bir mahalle çocuğu ve bir iki arkadaşıyla kulaktan duyma fısıltılar üzerine görüşmeye gitmiştik. Yol üzerinde büyük bir şans eseri kendisine kendisini sorduğumuzda, biraz kaygıyla "benim" demişti. Yüzündeki endişeli ifadenin ne anlama geldiğin çok iyi bildiğimizden hemen durumu özetleyerek zararsız olduğumuzun kapısını tam açmıştık ki, söz o günkü yasalara göre suç olan telsiz yayınına gelince aynı ifadeler çöküvermişti suratına. Yerimiz, yurdumuz, ortak arkadaşlar, okul derken tüm niyetimizin Kızılay semtindeki Ataç Sokak'tan TED Kolej'lilere yapılacak müzik, muzip ve muzur yayın olduğunu ifade etiğimizde; muzurluğu unutmamıza, ama müzik ve muziplikle bu işin yapılabileceğini salık verdi. Zira dönem, Deniz'lerin, aslında Faik Türün Paşaların tarihi mekanlarda tarihin engizisyonunu elleri belinde korkusuzca icra ettikleri yıllardı. Gözaltına alınanlar şimdiki gibi hastaneye kaldırılmak yerine her ne hikmetse Emniyet Sarayı'nın hep 5. katından intihar ediyorlardı... düşündükleri için. Biz üstelik daha da ileriye gidip, düşündüklerimizi söyleyecektik. Ba..ba..ba..ba... <BR/>Önümüzde iki yol koydu; 1.si saçak borusuna kamuflajlanmış bir antenle yapılacaktı. Dinleme servisinin dikatini çekmemek ya da kimliğimizi ele verecek ipuçlarına daha kolay erişilebileceğinden hiç konuşma olmayacak, çalınanlar TRT İl Radyosu repertuarından seçilecek, yayın süresi gece olursa 1 saati, gündüz mesai günlerinde 30 dakikayı aşmayacaktı. Zira yer saptama ekibi yayın kaynağını tespit etmeleri en az 1,5 saatte gerçekleşiyordu. Bu da üstüste günlerde yayın yapmama ya da yayınlar belirli bir program saatinde olmayacaktı. İkinci olasılık ise bir arabaya binilerek mobil yayın sağlanacaktı. Bu olasılık ise yaşımızın ehliyet sınırında olması, sınırı aşmış dahi olsa şimdiki gibi "bisikleti boş ver ben sana araba alayım" düşünce yapısı, malıyla övünmenin prim yapmadığından her istenen anda mobil yayın sisteminin altına araç sokamamak anlamını taşıyordu.<BR/>Sonuç olarak; bir sabah iki arkadaş okulu asıp, yine başka bir mahallede oturan okul arkadaşlarının babasının arabasını gizlice yürütmesiyle yayın yaparlar. Diğer ikisi de yeni çıkan transistörlü el radyosunun Kısa Dalgasından "Hey millet dün gece bir yayına rastladım, muhteşem..." diyerek parazitler arasında 15 dakikalık yayından konuşulanları anlamadan dinlerler. Hatta bunun sınıfı işletmesi olduğu bile öğlen tatilinde anlatılır.<BR/>Yıllar sonra, geniş taramalı Kısa Dalgası 3 ayrı kadrana bölünmüş bir el radyosu alıp, Rusya'dan yapılan yayınları balkona çıkarak, sesini kısarak dinlerdim. Ve o radyo yıllar geçmesine ve sonradan hiç kullanmamama rağmen soğuk savaşın bizlere neler yaptırdığının delili niyetine saklarım. Ya o Nazım'ın kendi sesinden kapıları sıkı sıkı kapatarak dinlediğimiz "Memleketim".<BR/>Sevgilerimle...<BR/>ahmet haluk başaklarAnonymousnoreply@blogger.com